Το αλουμίνιο ή αργίλιο παρήχθη, βιομηχανικά, για πρώτη φορά μόλις το 1886. Όπως περισσότερα μέταλλα, έτσι και αυτό βρίσκεται υπό τη μορφή ορυκτών. Από βιομηχανικής πλευράς το πλέον σημαντικό ορυκτό είναι ο βωξίτης, όπου το αργίλιο περιέχεται υπό την μορφή οξειδίων ή ένυδρων οξειδίων (αλουμίνα). Ο βωξίτης για να θεωρείται οικονομικά εκμεταλλεύσιμος πρέπει να έχει μία περιεκτικότητα μεγαλύτερη του 55% σε αλουμίνα (Αl2Ο3).

Η πρώτη ύλη αλουμινίου -κολώνες ή μπιγιέττες- αφού θερμανθεί σε μία θερμοκρασία 480-500^oC οδηγείται στην πρέσα. Το θερμό μέταλλο συμπιέζεται μέσα σ' ένα χώρο που από την μια μεριά είναι κλεισμένος με την μήτρα, η οποία έχει τα αναγκαία ανοίγματα όμοια με το τελικό προφίλ που θέλουμε να παράγουμε, και από άλλη από το έμβολο της πρέσας. Το προφίλ μετά την έξοδό του από την μήτρα, ψύχεται με την βοήθεια ανεμιστήρων και αφού ευθυγραμμισθεί κόβεται στα επιθυμητά μήκη.