Το αλουμίνιο που προορίζεται για αρχιτεκτονικές εφαρμογές υφίσταται επιφανειακές επεξεργασίες προκειμένου, αφ' ενός μεν να βελτιωθεί η αντιδιαβρωτική συμπεριφορά του, αφ' ετέρου δε να επιτευχθεί η επιθυμητή εμφάνιση και ο χρωματισμός για την εξυπηρέτηση των διακοσμητικών απαιτήσεων των αρχιτεκτονικών εφαρμογών και κατασκευών. Οι μέθοδοι που έχουν επικρατήσει και συνήθως χρησιμοποιούνται για την επιφανειακή επεξεργασία του αλουμινίου που προορίζεται για αρχιτεκτονικές εφαρμογές είναι η ανοδίωση και η ηλεκτροστατική βαφή. Με την ανοδίωση, μετασχηματίζεται η επιφάνεια του αλουμινίου και δημιουργείται, τεχνητά, ένα στρώμα οξειδίου (σκουριά). Επειδή η διαδικασία γίνεται σε απόλυτα ελεγχόμενες συνθήκες, αυτό το στρώμα οξειδίου είναι πάρα πολύ συνεκτικό και σκληρό.

Με τον διαρκώς αυξανόμενη ρόλο που έχει σήμερα το αλουμίνιο στο τομέα των κατασκευών, ένα βασικό χαρακτηριστικό ρόλο παίζουν φυσικά και τα διάφορα φινιρίσματα που γίνονται εφικτά με την βοήθεια ειδικών διαδικασιών βαφής. Το πιο γνωστό σήμερα από αυτά τα νέα φινιρίσματα είναι η "βαφή απόχρωσης ξύλου" που κατορθώνει όχι μόνο να αναπαραγάγει τα χρώματα των διαφόρων ειδών ξύλου, αλλά και τα πιο πολύπλοκα γραφικά «νερά» που τα χαρακτηρίζουν οπτικά. Αποτέλεσμα είναι, το τελικό προϊόν δύσκολα ξεχωρίζει από το πραγματικό είδος ξύλο που "μιμείται". Η βαφή ξύλου είναι ο πρωταγωνιστής αυτής της τεχνολογικής ανανέωσης της "εικόνας" του αλουμινίου. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα φινιρίσματα του μαρμάρου, του γρανίτη και τις άλλες διακοσμητικές δυνατότητες του ελαφρού μετάλλου που του δίνουν την ευκαιρία και την ικανότητα εφαρμογής και σε άλλους τομείς, όπως αυτό της εσωτερικής διακόσμησης και των επίπλων (κατεύθυνση που ήδη έχει πάρει στις αγορές του εξωτερικού και όπου προβλέπονται εντυπωσιακά αποτελέσματα).